من ساره رضابیک، ارشد روانشناسی بالینی از دانشگاه تهران و رواندرمانگر تحلیلی هستم. همچنین مدرک کارشناسیام را در رشتهی روانشناسی عمومی از دانشگاه علامه دریافت کرده ام.
با ورود به دوره کارشناسی ارشد به رویکرد رواندرمانی تحلیلی علاقهمند شدم. از همان سال درمان شخصی خود را آغاز کردم و همزمان در دورههای نظری روانکاوی شرکت کردم و پس از آن تحت سوپرویژن بالینی شروع به کار کردم. در حال حاضر در حال گذراندن دورهی جامع انستیتو روانکاوی هم آوا هستم.
در مسیر درمانگر شدن، همواره متعهد به رعایت استانداردهای سهگانه انجمن بینالمللی روانکاوی بوده و هستم، یعنی در کنار آموزش تئوری، از سوپرویژن فردی و گروهی اساتید مختلف استفاده میکنم. خود نیز از سال 1399 تحت رواندرمانی تحلیلی بوده و هستم.
رویکرد درمانی من رواندرمانی تحلیلی متمرکز بر روابط ابژه است؛ رویکردی که به بررسی تجربههای سالهای اولیه زندگی و نحوه درونی شدن آنها میپردازد و نشان میدهد چگونه این تجربهها، اغلب به صورت ناهشیار، در روابط و رفتارهای زندگی کنونی بازتولید میشوند و بر تجربه فرد از خود و دیگران تأثیر میگذارند.
از میان رویکردهای روابط ابژه، تمرکز من بر کاربست بالینی رویکرد روانكاوی سلف است. در اين رويكرد. رابطه درمانی فضایی امن و همدلانه فراهم میکند تا فرد بتواند تجربههای خود را بهتر بشناسد، احساسات و نیازهایش را درک کند و به تدریج احساس منسجمتر و باثباتتری نسبت به خود پیدا کند و تغییراتی پایدار در شیوه ارتباط با خود و دیگران ايجاد كند.
کار بالینی من بر رواندرمانی فردی بزرگسالان متمرکز است؛ افرادی که با مسائل رابطهای و هیجانی، الگوهای تکرارشونده در روابط، دشواری در تنظیم هیجان، اضطراب و افسردگی، و همچنین پرسشها و تعارضهایی درباره خود و مسیر زندگی مواجهاند. برای من، فهم این تجربهها در بستر اجتماعی و فرهنگی ایران اهمیت دارد.
گاهی مسیر رشد به دلایلی در بخشهایی از زندگی دچار گسست یا توقف میشود؛ درمان میتواند فرصتی باشد برای بازگشت به این مسیر، شناخت ظرفیتهای بالقوه خود و تجربهای آگاهانهتر و آزادانهتر و لذت بخشتر از زندگی.
اگر مشتاق آغاز یا ادامه این مسیر هستید، در این راه همراه شما هستم.
